انواع اختلالات طیف اوتیسم را بشناسیم - لیسانا
Banner

انواع اختلالات طیف اوتیسم را بشناسیم

اختلالات طیف اوتیسم (ASD) یا بیماری درخودماندگی طیف وسیعی از اختلالات مغزی و روانپزشکی با منشا عصب شناختی و علائم اختلالات رفتاری بوده .از جمله مهم ترین ملاک تشخیصی آن نقص در رشد زبان و ناتوانی در برقرای ارتباط با دیگران می‌باشد. اینکه والدین از علائم اوتیسم آگاه باشند تا هرچه سریع‌تر آن راشناسایی کرده و از خدمات درمانی برای سازگاری بیشتر کودک و افزایش مهارت‌های ارتباطی او استفاده کنند بسیار مهم است. اوتیسم در بزرگسالی نیز می‌تواند مشکلات زیادی را برای فرد ایجاد نماید، بنابراین مداخله و درمان به موقع در کودکی بسیار مهم است.
تعریف دقیق اوتیسم
اوتیسم یا در خودماندگی، بیماری عصب شناختی است که با نشانه‌های نقص در ارتباط و گفتار تشخیص داده می‌شود. به دلیل طیف وسیعی از نشانه‌ها و ناهنجاری‌ها در کودکان مبتلا به آن اختلال طیف اوتیسم می‌گویند. بیماری درخودماندگی می‌تواند زندگی فرد را بسته به علائم به صورت خفیف تا شدید تحت تاثیر قرار دهد. شیوع اوتیسم در پسران حدود 5 تا 4 برابر دختران است. علائم اوتیسم در همان سه سال اول زندگی کودک قابل تشخیص می‌باشد اما با این حال در سنین 36-18 ماهگی بارزتر خواهد شد؛ چرا که نشانه‌های بارز اختلالات طیف اوتیسم تاخیر یا انحراف در رشد مهارت‌های اجتماعی، شناختی و ارتباطات کلامی و غیر کلامی کودک است.
نشانه های اختلال اوتیسم
نشانه‌های زیر در کودکان مبتلا به اوتیسم یا بیماری درخودماندگی از خفیف تا شدید مشخص می‌شود. با توجه به شدت بیماری کودک تحت درمان و آموزش قرار می‌گیرد. برخی از این نشانه‌ها عبارتند از:

1.اجتناب از تماس چشمی و تماس فیزیکی با دیگران

2.تمایل به تنهایی، عدم پاسخ به لبخند والدین پس از 6 ماهگی، داشتن ارتباط محدود و کم با اطرافیان، عدم تمایل به جواب دادن به صداها و دیگران و بی توجهی نسبت به محرک‌های محیطی

3.تکان خوردن، چرخیدن و انجام دیگر حرکات تکراری و رفتارهای کلیشه ای

4.تاخیر در حرف زدن، صحبت‌های تکراری با کلمات و عبارات کوتاه

5.ناتوانی در بروز هیجانات و احساسات خود و فهم احساسات دیگران

6.عدم انطباق با تغییرات کوچک در زندگی روزمره و تمایل به حفظ ثبات در موقعیت‌های مختلف

7.مشکلات جسمی مانند هماهنگی ضعیف بین اجزای بدن، کنترل ضعیف دست، مشکلات معده

انواع اختلالات طیف اوتیسم را بشناسیم
سن تشخیص اوتیسم
بسیاری از علائم های اوتیسم از حدود 6 تا 12 ماهگی خود را نشان می‌دهند. اما سن مناسب برای تشخیص قطعی اوتیسم توسط متخصص معمولا از حدود 18-24 ماهگی است که کودک شروع به ارتباط کلامی می کند و تعامل با محیط بیشتر شکل می‌گیرد. با وجود این بسیاری از کودکان مبتلا به اوتیسم تا حدود 4 سالگی تشخیص نمی گیرد، همین موضوع می تواند درمان آن ها را به تعویق انداخته و احتمال بهبود آن ها را ضعیف‌تر کند.
دلایل اختلال اوتیسم
علت قطعی اختلالات طیف اوتیسم مشخص نیست با این حال عوامل زیر را در بروز درخودماندگی موثر شناخته شده اند:

1. نقش عوامل ارثی یا ژنتیکی

2. صدمه‌های احتمالی پیش از تولد مانند اختلال در اکسیژن رسانی حین زایمان

3.افزایش حجم مغز در لوب‌های پس سری، آهیانه، گیجگاهی

4.سطوح غیر طبیعی انتقال دهنده‌های دوپامین و سروتونین در مایع مغزی_ نخاع

درمان اوتیسم
هنوز درمان قطعی برای اختلال عصبی رشدی اوتیسم با وجود پیشرفت‌های علم پزشکی و روانپزشکی یافت نشده‌است. با این حال روانشناسی کودک به کمک می‌آید و هدف آن نیز بهبود علائم است. در درمان اوتیسم با استفاده از روش‌هایی همچون موسیقی‌ درمانی و رفتار درمانی تلاش و ممارست در جهت کاهش رفتارهای کلیشه‌ای، تکراری و بهبود ارتباط کلامی و روابط اجتماعی صورت می گیرد.

درباره ی

ورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است

مطلب پیشنهادی

نحوه برخورد با افراد دارای اختلال سادیسم!

نحوه برخورد با افراد دارای اختلال سادیسم!

نحوه برخورد با افراد سادیسمی سخت است و برای برخی افراد بسیار مشکل است به …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Banner